Zakazane Miasto w Pekinie to pałac królewski dwóch pokoleń Chin, położony w centrum centralnej osi Pekinu i stanowiący kwintesencję starożytnej chińskiej architektury dworskiej. Zakazane Miasto skupia się wokół trzech głównych świątyń, zajmując powierzchnię 720 000 metrów kwadratowych, z czego około 150 000 metrów kwadratowych zajmują budynki. Jest to jeden z największych na świecie, najbardziej kompletnych, drewnianych budynków. Jest znany jako pierwszy z pięciu głównych pałaców na świecie. Jest to krajowy punkt widokowy o kategorii 5A. W 1961 roku został wpisany na listę jako pierwsza krajowa jednostka ochrony kluczowych zabytków kultury. W 1987 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturowego.
Z okazji założenia Nowych Chin, Zakazane Miasto i Nowe Chiny przeszły wielką przemianę. Po kilku latach napraw i konserwacji, nowe Zakazane Miasto ukazuje się ludziom. Później, po powrocie do Zakazanego Miasta, PuYi, który był poza nim od 40 lat, miał wiele do powiedzenia. Napisał w „W mojej pierwszej połowie życia”: „Niech mnie zaskoczy to, że upadek jest niewidoczny, kiedy odszedłem, teraz wszystko jest nowe. W Ogrodzie Królewskim widziałem dzieci bawiące się w słońcu, starca pijącego herbatę z dzbanka. Poczułem aromat korka, czując, że słońce jest lepsze niż w przeszłości. Wierzę, że Zakazane Miasto również zyskało nowe życie”.
Do tego roku mury Zakazanego Miasta były nadal budowane w sposób uporządkowany. W budynku Zakazanego Miasta, w wysokim standardzie i z zachowaniem surowego wizerunku, zaprezentowano osiedle mieszkaniowe GS. Osiedle Guangsha bierze na siebie odpowiedzialność za renowację Zakazanego Miasta i ochronę dziedzictwa kulturowego. GS Housing wkroczyło do Zakazanego Miasta, a budowa domu rozwiązała problemy z pracą i zakwaterowaniem pracowników miejskich, zapewniając jednocześnie postęp prac.
Czas publikacji: 30-08-21